Luke Turner niedawno podzielił się swoją historią zapłodnienia in vitro z Guardian. Jeśli jeszcze nie przeczytałeś jego historii, oto, co miał do powiedzenia:
Stopy rozmazane, Luke pedałował rowerem tak szybko, jak to możliwe, ścieżką holowniczą kanału, z pojemnikiem nasienia w plecaku, zdesperowany, by zdążyć do szpitala na czas, by zajść w ciążę. Ze wszystkich oszałamiających, zmieniających życie, traumatycznych doświadczeń Proces zapłodnienia in vitro, To właśnie to pamięta teraz najwyraźniej — zimowy cień na spoconej twarzy, wszystkie marzenia jego i jego partnerki zamknięte w plastikowym pojemniku obok laptopa, książki i kłódki do roweru.
Próbowali mieć dziecko od jakiegoś czasu, ustalając czas seksu za pomocą aplikacji i odczytów temperatury, pijąc mało, przyjmując suplementy, ale nic nie działało. Z upływem miesięcy przyznali się do porażki i udali się do lokalnego lekarza, który pomocnie powiedział, że wszechświat powiedział jej, że poczęli. Na szczęście wszechświat powiedział jej również, aby skierowała ich do lokalnego szpitala na wstępne badania dotyczące ich płodności i potencjalnego leczenia zapłodnieniem in vitro.
Wykład wprowadzający wypełniły pary w wieku od późnych 20 do wczesnych 40 lat. Atmosfera była nerwowa, ponieważ ich zbiorowa obecność w pokoju upubliczniła intymną walkę. Słychać było głośne westchnienie i znaczące spojrzenia kobiet na ich partnerów, gdy lekarz powiedział im, że płodność mężczyzn spadła o 50% od II wojny światowej. Liczba plemników, koncentracja, ruchliwość i morfologia (jakość plemników) maleją, choć naukowcy nie wiedzą ostatecznie dlaczego. Czynnikami mogą być wiek i styl życia, a także wchłanianie przez organizm toksycznych śmieci z zanieczyszczonego środowiska.
Kevin McEleny, konsultant urolog i przewodniczący British Fertility Society, wyjaśnia, że niepłodność męska jest jedynym powodem, dla którego około jedna czwarta par ma problemy z poczęciem i jest czynnikiem współistniejącym w około połowie przypadków, czego nie można powiedzieć o kulturze, która obwinia kobiety za priorytetowe traktowanie kariery ponad dzieci. „Jednym z błędnych przekonań jest to, że mężczyźni są płodni, a niepłodność jest winą kobiety” — mówi McEleny. „Wielu mężczyzn nie zdaje sobie sprawy, jak powszechny jest problem z jakością nasienia”. Uważa, że dzieje się tak częściowo dlatego, że temat ten jest tabu, ponieważ jest powiązany z głęboko zakorzenionymi nerwicami na temat męskiej tożsamości: „Wszystko jest ściśle związane z męską tożsamością — w której mężczyźni mają być zdecydowani, silni, zdolni, płodni. Są takie wyrażenia, jak „trzeba mieć jaja, żeby to zrobić” i tak dalej”.
Prawdopodobnie sam wpadł w te założenia i schematy myślowe, zaprzeczając swojej roli w ich braku zdolności do poczęcia. To regularne namowy ze strony jego partnerki sprawiły, że w ogóle trafił na salę wykładową. Z pewnością nie rozmawiał o tym z nikim. Trudno było wiedzieć, gdzie zwrócić się po informacje lub wsparcie.
Daniel Burbidge, psychoterapeuta i członek British Infertility Counselling Association (BICA), mówi: „Istnieje prawdziwe wyzwanie, aby skłonić mężczyzn do przejścia przez drzwi”, aby porozmawiać o płodności. Zamiast tego mężczyźni mają tendencję do stosowania strategii radzenia sobie lub odwracania uwagi, jak to ujmuje, „zachowując ból, którego doświadczają, całkowicie dla siebie” w „tajnym procesie żałoby”. Mężczyźni często czują również, że powinni znać odpowiedź i „chcą podjąć fizyczne działania, aby spróbować rozwiązać problem”. Jednak to konieczne działanie samo w sobie może być przyczyną problemów. „Istnieją długoterminowe implikacje konieczności ujawniania tych bardzo intymnych szczegółów swojego życia prywatnego obcym osobom, a wielu mężczyzn obawia się nawet bycia zbadanym”, mówi McEleny. Podczas gdy kobiety często są dobrze zaznajomione z usługami szpitalnymi opieki wtórnej, mężczyźni uważają intymne badanie fizyczne, badania krwi i oddanie próbki nasienia za „dość trudne do zniesienia”.
Chociaż Luke otrzymał ratujące życie leczenie w ramach NHS jako niemowlę, zapłodnienie in vitro było pierwszym razem, kiedy musiał regularnie odwiedzać szpital jako dorosły. Jego obrzydzenie związane z badaniami krwi było niczym w porównaniu z niezręcznością związaną z koniecznością „pobrania próbki”. Dano mu mały garnek i zaprowadzono do ponurego, niepozornego pokoju szpitalnego. Wyobrażał sobie, że może tam być wygodna kanapa, być może płyty DVD z erotyką dla każdego gustu lub przynajmniej kilka staromodnych magazynów jazzowych dla inspiracji. Zamiast tego było tylko plastikowe krzesło, stół i rolka grubego papieru. Wizyta w pałacu pamięci erotycznej musiała wystarczyć. To było trudno się skupić Poczekalnia pełna pacjentów znajdowała się tuż za drzwiami, ale robota wykonana, garnek umieszczono w małym drewnianym włazie w ścianie.
Nie był już tak rozbawiony, gdy nadeszły wyniki. Analiza jego chłopaków, tak jak zaczął się do nich odnosić, potwierdziła, że liczebność, koncentracja i morfologia były słabe.
Mężczyźni mogą być tak oderwani od intymności swoich ciał, że mają trudności ze stworzeniem znaczącego połączenia ze swoimi funkcjami i karzą się za to. Zawsze był kiepski w sporcie i nigdy nie czuł się z tego powodu prawdziwym mężczyzną. Jego sperma odzwierciedlała zatem ciało, z którego pochodziła, będąc podobnie żałosną. Daniel Burbidge, psychoterapeuta i członek British Infertility Counselling Association (BICA), mówi, że jest to powszechny problem. „To odkrycie może wywołać uczucie, że jesteś albo nieodpowiedni, albo nie jesteś męski, co jest męskimi normami, które społeczeństwo narzuca mężczyznom, lub przynajmniej czujemy, że musimy im sprostać”.

Jego reakcja była z pewnością zdezorientowana. Byłby szczęśliwy z powodu przyjaciół, którzy poczęli, a jednocześnie wybuchałby łzami zazdrości i smutku. Jednak była też bardziej stereotypowa męska reakcja, zastanawiająca się, czy pod względem kariery i wolnego czasu przyszłość bez dzieci nie byłaby taka zła. Nie było żadnych prawdziwych wskazówek ze strony pielęgniarek i lekarzy poza „bądź wspierający”. Podczas wizyt w szpitalu często czuł się odległy od procesu tak odległego od jego własnego ciała i kontroli, ale który i tak zmieniłby jego życie, niezależnie od tego, czy się nie powiedzie, czy odniesie sukces.
Poczekalnia przy chirurgii, pełna par ściskających żółte teczki z notatkami o swoich przypadkach, zawsze miała intensywną atmosferę. Nigdy nie znał fizycznej przestrzeni, w której nadzieja była tak namacalną emocją.
Kiedy kurier przyjechał z gigantycznym pudłem leków, igłami i jaskrawożółtym pojemnikiem na ostre przedmioty z etykietą „zagrożenie biologiczne” z boku, oszalał. Wszystko wydawało się tak brutalnie sztuczne, niemal jak science fiction. Jego partnerka nie przyjęła tego nonsensu, dodając, że skoro nie może sobie pozwolić na wstrzyknięcie sobie czegoś, on będzie musiał to zrobić. Pomimo dożywotniego strachu przed igłami, zamknął się gwałtownie. Dr Luke, jak żartobliwie go nazywali, stał się biegły w znajdowaniu miejsca, w którym można było, tak delikatnie, jak to możliwe, wstrzyknąć swojej partnerce Fyremadel i Meriofert, te przejrzyste płyny, które tak wiele obiecywały.
Widząc, jak jego partnerka znosi ten bolesny proces wielokrotnych codziennych zastrzyków i inwazyjnych procedur medycznych (pobieranie jajeczek i wszczepianie zarodków), podczas gdy jedyne, o co go naprawdę proszono, to wykonanie badania krwi i wyłuskanie jednego do plastikowego pojemnika, uświadomił sobie boleśnie okrutną nierównowagę płci. Odkrył, że jedyną odpowiedzią jest poświęcenie jak największej uwagi i troski swoim obowiązkom, próba uciszenia męskiego ego, potrzeby przejęcia kontroli, buntowniczego gniewu, w który on i wielu mężczyzn pogrąża się, gdy staje w obliczu poczucia nieadekwatności. Pomaganie przy zastrzykach było sposobem na ukierunkowanie tej nieokiełznanej energii w pozytywnym kierunku. Oznaczało to, że gdy musiał nie tylko „pobrać próbkę”, ale wytrysnąć do pojemnika, aby pedałować do szpitala w celu zapłodnienia jajeczek swojej partnerki, był to dziwnie piękny moment.
Brak intymności między prześcieradłami w tej koncepcji został zrekompensowany współpracą, czułością i wsparciem.
Dobrą nowiną było to, że mieli dwa żywe zarodki. Jeden został ostrożnie umieszczony w macicy po trzech dniach, a drugi pozostawiono na pięć dni, aby dojrzał, zanim został zamrożony. Walcząc razem w nadziei i z lękiem, wyjęli test ciążowy z szafki, w której tak długo leżał. Minęło jeszcze kilka sekund… a potem przytulili się i płakali, gdy dwie linie pojawiły się jak ścieżki do nowej przyszłości – z trzema z nich.
Nadeszły i minęły święta Bożego Narodzenia. A potem, podczas spaceru pewnego zimnego styczniowego popołudnia, stało się przerażająco jasne, że coś jest bardzo nie tak. Jego partnerka zemdlała z bólu, ledwo mogąc się ruszyć. Pojechali do domu, zadzwonili pod numer 111 i powiedziano im, żeby udali się na pogotowie. Ze względu na ograniczenia związane z COVID-XNUMX nie pozwolono mu wejść do środka, ale musiał siedzieć na zewnątrz do późnych godzin nocnych zimy. Odkrył, że zapłodnienie in vitro to niezwykle samotny proces, a teraz, siedząc w zimnym samochodzie zaparkowanym obok lodowatych zbiorników tlenu, które złowieszczo syczały, utrzymując przy życiu pacjentów z COVID-XNUMX, stało się to jeszcze bardziej dotkliwe.
Jedyną dobrą radą, jaką otrzymali od przyjaciół, było, aby mieć nadzieję na najlepsze i przygotować się na najgorsze, i to właśnie robili przez kilka dni testów, aż do momentu, gdy otrzymali okropną wiadomość, że ciąża jest pozamaciczna. Zrozpaczony, starał się ogarnąć to, co się stało i gdzie teraz są. Czy mógłby opłakiwać ciążę, która trwała zaledwie kilka tygodni? Czy mogliby przejść przez to jeszcze raz?
Kevin McEleny, konsultant urolog i przewodniczący British Fertility Society, mówi, że takie sytuacje mogą być trudne do przetworzenia dla mężczyzn. „Mężczyźni i kobiety postrzegają rozwiązywanie problemów nieco inaczej” — mówi. „Mężczyźni chcą, aby decyzja została podjęta, aby mogli przejść do następnego kroku, podczas gdy kobiety naprawdę chcą zastanowić się, gdzie są i co czują w danym momencie”.
Trudno było im ponownie wpaść w cykl nadziei i strachu wraz z wszczepieniem jedynego pozostałego zarodka. Próbował wyobrazić sobie, jak bezpiecznie gnieździ się w macicy, dzieląc się bez końca, stając się człowiekiem. Tym razem ciąża się utrzymała. Mieli radość ze słuchania ultradźwiękowego techno bijącego serca, oglądania skanów nóg, ramion, ogromnej głowy, takiej jak jego własna, gdy się urodził. Jednak zapłodnienie in vitro jest tak napiętym procesem, że nigdy nie czuli, że mogą być całkowicie pewni. Najnowsze dane Human Fertilisation and Embryology Authority ujawniają, że 27% przeniesionych zamrożonych zarodków kończy się żywym urodzeniem. Znosili niepokojące biegi do szpitala, gdy myśleli, że nie czują ruchów płodu, spędzając długie noce bezsenności, gdy każda permutacja tego, co mogłoby pójść nie tak, przelatywała mu przez myśl, tak jak przez miesiące.
Ze względu na spadający wskaźnik urodzeń i notorycznie kiepską opiekę nad dziećmi w Wielkiej Brytanii, zmuszającą wiele osób do odkładania posiadania dzieci, rozpoczynanie tej długiej, samotnej i stresującej podróży zapłodnienia in vitro stanie się bardziej powszechne. Wszyscy, z którymi rozmawiał na potrzeby tego artykułu, mieli nadzieję na lepsze finansowanie, zarówno leczenia (mieli szczęście, że lokalny organ sfinansował trzy rundy), jak i poradnictwa. McEleny uważa, że tak jak poczęcie za pomocą nasienia dawcy i Viagra na zaburzenia erekcji były kiedyś tabu, tak społeczeństwo wkrótce będzie prowadzić lepszą rozmowę wśród mężczyzn na temat zapłodnienia in vitro. „Posiadanie dziecka za pomocą leczenia niepłodności nie jest niczym dziwnym”, mówi, „to po prostu coś, co ludzie muszą mieć, a społeczeństwo powinno być wobec tego trochę bardziej wyrozumiałe”. Podobnie jak w przypadku wielu aspektów współczesnej męskości, być może mężczyźni również muszą być bardziej życzliwi wobec siebie.
Zrobił zdjęcie chwili, gdy ich synek przyszedł na świat przez cesarskie cięcie, gdy został podniesiony i wyjęty z rękoma wyciągniętymi przed siebie, krzycząc, domagając się życia, a to, co czasami wydawało się science fiction, stało się pięknym faktem.
https://www.ivfbabble.com/sperm-need-know
https://www.ivfbabble.com/producing-a-sperm-sample-your-questions-answered

